Tweede week in Tasmanië

Woensdag 9 maart: 
Vanuit de camping in New Norfolk via Hobart naar Hartz Mountains National Park gereden. Voorbij Geeveston via een dirt road het park in gereden. Deze weg was 8 kilometer lang en had best veel gaten, maar gelukkig weinig verkeer. In dit park is geen bezoekerscentrum, dus geen stempel voor onze verzameling. Bij Lake Esperance aangekomen hebben we een wandeling van 1,5 uur gedaan. Voor een groot deel over een boardwalk en een klein deel klimmen over steentjes.

Hartz Mountain NP

Hartz Mountain NP

Na de wandeling weer terug over de dirt road en naar Tahune Air Walk: een wandeling op 40 meter hoogte langs de hele hoge bomen. Best eng om over heen te lopen…

lopen op 40 meter hoogte

Via Geeveston naar Port Huon waar we op een goedkope camping kwamen. Het is een picknickplaats aan het water met wc’s waar ’s avonds twee mensen langs kwamen van de plaatselijke botenclub om 8 AUD per camper/caravan te innen.

Donderdag 10 maart: 
Vanuit Port Huon naar Lake St. Clair National Park gereden. Het begin van de route was saai (redelijk vlak en verdord gras), maar het werd heuvelachtiger. Om 13 uur waren we bij het park en hebben we informatie over wandelen gehaald. Een half uurtje later stonden we op de camping iets verderop.
’s Middags drie korte wandelingen gecombineerd (Watersmeet, Platypus Bay &Larmairremener tabelti (Aboriginal cultural walk)) en ongeveer 1,5 uur gewandeld. Bij Platypus Bay denken we dat we twee platypussen hebben horen rondspartelen, maar ze waren eigenlijk niet zichtbaar.

Lake St. Clair NP

Op de camping hadden we ’s avonds Vlaamse buren die laat aan het koken waren. Ze gingen net eten toen het donker was en even later werd hun pan uitgelikt door een brutale possum. Even later kreeg hij gezelschap van een Eastern quoll. Gaaf om te zien, maar wel slecht dat ze zo brutaal zijn. Blijkbaar hebben ze geleerd dat mensen voedsel opleveren…

possum likt de pan leeg

een eastern quoll komt ook kijken (helaas niet helemaal scherp, maar geeft toch een beeld)

Vrijdag 11 maart: 
Bij het ontbijt werden we muzikaal begeleid door een kookaburra (vogel). We hebben onze auto bij het bezoekerscentrum geparkeerd en zijn met een bootje het meer opgegaan. Bij Cynthia Bay zijn wij uitgestapt om terug te lopen naar het bezoekerscentrum. Volgens de informatie zou deze wandeling zo’n 3 uur duren, maar wij hebben er meer dan 4 uur overgedaan. Het was een leuke wandeling waarbij we veel paddestoelen hebben gezien. We waren aan het einde van de wandeling dan ook wel toe aan een lekkere pizza voor de lunch!

Lake St. Clair om 9 uur ’s ochtends

een van de vele gekleurde paddestoelen onderweg

Om half 3 zijn we vertrokken richting Strahan, aan de westkust van Tasmanië. We waren hier na twee uurtjes rijden. Bij de haven hebben we kaartjes gekocht om morgen een boottocht te doen over de Gordon River. Dit is onderdeel van de Tasmanian Wilderness, een World Heritage Area. Dat gaan we morgen doen!

Geef een reactie